Knalfinale blijft uit op Moulin Blues

IMG_6391 (1)
foto Angelo Lena

Het affiche van Moulin Blues beloofde een knalfinale met Doyle Bramhall II en The Blues Harp Explosion. Dat viel tegen. Bramhall II, een begenadigd gitarist, verzandde in gepriegel op zijn gitaren aangestuurd door een batterij aan effectpedalen. Er waren teveel dode momenten tijdens zijn optreden. Pas op het eind vlamde hij, en mocht hij zowaar een toegift spelen.

Voor gelegenheidsformatie The Blues Harp Explosion hadden James Harman, Magic Dick (J. Geils Band) en Giles Robson zich bij elkaar gegooid. De ultieme finale van de 33e editie van het bluesfestival in Ospel-Dijk bleek meer los zand dan een geoliede machine. Robson trapte af met band en introduceerde na zo’n vijf nummers Magic Dick, waarna Harman zijn opwachting mocht maken. Zeker van Magic Dick had het publiek meer mogen verwachten. Hij wisselde enkele klassiekers af met een tenenkrommend niemendalletje. Het kwam toch nog goed. Het publiek schreeuwde om Whammer Jammer, en kreeg Whammer Jammer.

Het hoogtepunt in de grote tent speelde zich ’s middags af met Bluescaravan. De opzet was dezelfde als bij The Blues Harp Explosion. Zet een paar muzikanten van de buitencategorie bij elkaar, laat ze om de beurt hun ding doen en een feestje is verzekerd. En dat werd het met Big Daddy Wilson, Si Crouston en Vanessa Collier uit de Duitse Ruf Records-stal. Laatstgenoemde vlamde met vette saxsolo’s. Crouston croonde als Sam Cooke en Wilson Pickett in één persoon en Wilson zorgde met zijn ervaring en klasse voor het bruggetje tussen de twee jongelingen. Het optreden eindigde in een feestelijke potpourri  met oude soulkrakers als Sitting on the doc of the bay, Stand by me en Twistin’ the night away. Het publiek kon er geen genoeg van krijgen.

Net zoveel bijval was er voor Davy Knowles, een fenomenaal gitarist en zanger. Denk aan Paul Rodgers (stem) en Rory Gallagher (verschijning) en deze Britse artiest staat op je netvlies. Fenomenale techniek, altijd hongerig. Het enige dat hij nog mist, zijn enkele ‘klassiekers’ in zijn songbook.

Een verrassing was er ook in de kleine tent. De Canadese songsmid Fred Eaglesmith (foto beneden) speelde zijn Americana-liedjes in een ruwere variant, samen met zijn echtgenote Tif Ginn (kort bont rokje, hoge hakken) drummend en dansend achter een kleine drumkit en Luke Stackhouse (met originele cowboy-broek) op de plukbas. Eaglesmith, die dramaliedjes koppelt aan humoristische verhaaltjes en one-liners tussendoor (“Het is moeilijk om een goed liedje over een Opel te schrijven”)  zag dat de kerels in het publiek vooral oog hadden. voor de vrouwelijke drummer en wist daar wel raad mee. “Dit is mijn vrouw”, sprak hij de kleine tent toe. “Haal jullie maar niks in het hoofd.”  Eaglesmith putte vooral uit zijn oudere liedjes, en had daar een verklaring voor. “Ik heb een nieuwe cd uit. Daar speel ik niet veel van, omdat mensen de oude liedjes willen horen. Dus speel ik hier over vijf jaar de liedjes van mijn nieuwe cd.”

Jammer van de haperende finale, maar toch kan de organisatie terugkijken op een geslaagde opening van het openlucht festivalseizoen. Ook financieel. De 33e editie trok circa zesduizend bezoekers. Extra omzet genereerden de tapkranen – mede dankzij het fraaie weer op zaterdag.

Tot slot: de organisatie verdient een pluim voor de inrichting van het terrein. Er stonden buiten voor het eerst zitbanken (zie foto). En wie toch wilde genieten van de muziek, die kon kijken op een groot beeldscherm.

IMG_6399
foto Angelo Lena

 

 

Advertenties

Moulin Blues feestend van start

IMG_20170505_235639
foto Angelo Lena

Opvallend was de uitgelaten sfeer tijdens de start van Moulin Blues, gisteren in Ospel-Dijk. Normaliter duurt het wel even voordat de meute zich laat gaan, maar dat was dit keer anders, wellicht aangestoken door Nationale Bevrijdingsdag.

De uitbundigheid ging wel ten koste van het optreden van Jake La Botz, die in zijn eentje het bluesfestival in de kleine tent mocht openen. Het toegestroomde publiek had weinig oog voor de verfijnde blues van de zanger/filmacteur uit Nashville.

Tegen het eind van het uur durend optreden stond er nog een handjevol fijnproevers te luisteren voor het podium. Zij hadden het geluk dat ze eindelijk konden luisteren naar het fraaie staccato gitaarspel van La Botz. Dat was ze de eerste drie kwartier door de luidruchtige meute bijna onmogelijk gemaakt. La Botz kon niets anders doen dan de versterker een tandje hoger zetten in een poging het publiek te overstemmen.

Waar het aan lag? Het publiek wilde meer show en sensatie. Dat bleek wel toen in dezelfde kleine ten Big Creek Slim (zie foto beneden) zijn opwachting maakte. Het verschil met het optreden van La Botz was dat deze Deen met een imponerende zwarte stem zich liet vergezellen door Peter Nande op mondharmonica en een zelf gefabriceerd kek basinstrument. Dat gaf extra schwung aan de liedjes.

IMG_20170505_201821
foto Angelo Lena

In de grote tent had het publiek inmiddels kunnen kennismaken van de eerste gitaarbeul: Nick Schnebelen. Een tikkeltje eentonig in zijn gitaarspel, maar wel veel power. Even later pakte Thorbjørn Risager & the Black Tornado als eerste act de grote ten in. Deze ‘Deense bluesviking’, zo stond hij aangekondigd op het affiche, speelde een energieke mix van blues en soul. Zijn band, inclusief blazers, stond als een huis.

Risager was voor de tweede keer te gast in Ospel. Hetzelfde gold voor Mr. Sipp (zie foto boven), die promoveerde tot slotact en dat met verve deed. Twee jaar geleden bewees de ‘Mississippi Blues Child’ al een entertainer te zijn, vrijdagavond voegde hij daar nog meer branie aan toe. Het enige dat aan zijn optreden ontbrak was een toegift.

Een zwakke schakel zat er gisteren niet tussen, of het moet Brandon Santini zij. De zanger/mondharmonicaspeler vormde op papier een tandem met gitarist Jeff Jenssen, maar liet zich volledig wegspelen door laatstgenoemde.

Vandaag vindt de tweede dag plaats van Moulin Blues. Vanaf 12.00 uur zijn er optredens van onder andere Doyle Bramhall II, Kirk Fletcher, Lurie Bell, Fred Eaglesmith en Blues Harp Explosion, featuring Magic Dick, James Harman en Giles Robson.

 

Moulin Blues werkt financiële dip weg

Schermafbeelding 2016-08-19 om 15.48.04.png
Deze bezoeker heeft meer oog voor een oldtimer dan oor voor de muziek.

De organisatie van het tweedaagse bluesfestival Moulin Blues in Ospeldijk kan opgelucht ademhalen. De financiële dip van vorig jaar is weggepoetst. 

OSPELDIJK – Zoals jaarlijks gebruikelijk ontkurkten de organisatoren van Moulin Blues tijdens de slotact de flessen champagne voor het uitbrengen van een gezamenlijke toast. Dit keer hadden voorzitter Jo Evers en zijn team iets extra’s te vieren. Ze hadden de dip van 2015 fijn weggewerkt, samen met zesduizend feestende bezoekers (inclusief vrijwilligers).

Door de dure dollar vorig jaar – de koers was omhoog geschoten – moest het bestuur ongeveer een kwart meer uitgeven aan de Amerikaanse bands dan begroot.

Een massale run op de kaartjes had alles goed kunnen maken, maar die bleef uit. Het bestuur zag zich genoodzaakt de gemeente Nederweert te vragen borg te staan voor de 31e editie afgelopen vrijdag en zaterdag. Het worst case scenario, aldus Evers, bleef uit. De voorverkoop liep als een speer en de weergoden deden de rest. „Alle puzzelstukjes vielen op hun plaats”, blikt Evers tevreden terug.

Hoogzomer
In de wei in hoogzomer Ospeldijk deed de penningmeester uitstekende zaken.  Kratten frisdrank moesten aangesleept worden. Het bier uit de tanks was compleet op, maar daar was de organisatie op voorbereid.

De laatste uren kregen de bluesgangers hun potjes bier ouderwets uit vaten. Door de grote opkomst hadden de vrijwilligers in de eettent het razend druk met frites bakken, varkensvlees garen en broodjes gezond smeren. Evers: „Moulin Blues had geen uur langer mogen duren, want dan hadden we mensen nee moeten verkopen in de eettent.We waren bijna door de voorraad heen.” Cijfers over de opbrengst geeft de organisatie overigens niet.
Topjaar
Ook in muzikaal opzicht gaat Moulin Blues 2016 als topjaar in de boeken.
Op vrijdagavond pakte de pas zeventienjarige, imposante Christone ‘Kingfish’ Ingram de tent in met zijn snoeiharde aan Jimi Hendrix en B.B. King gelieerde blues. Kort daarna vlamde soulrocker Southside Johnny (67) met zijn begeleidingsband Asbury Jukes als in zijn jonge jaren. Op zaterdag zorgden de Travellin’ Brothers uit Spanje voor een zomers feest met hun mix van latin, soul en blues.
De regionale band Mike’s Electric Mud, met in hun midden zanger en mondharmonicaspeler Maikel van Bugget, opende sterk met een ode aan hun grote voorbeelden Lester Butler & The Red Devils en The Fabulous Thunderbirds. De bandleden genoten na afloop nog lang na. „Hier heb ik altijd van gedroomd”, glunderde bassist Henri Colbers, een vast bezoeker van Moulin Blues. „En dan sta je zelf op dat grote podium.
Dat is zo mooi.” (Bart Ebisch, De Limburger/Limburgs Dagblad)

De blues geurt in Ospel

Chloe Feoranzo, bandlid bij Pokey Laforge

Chloe Feoranzo, bandlid bij Pokey Laforge


De liefde beschrijven in geuren is bijzonder lastig. Althans voor mij, ik heet niet Charles Bukowski. Toch weet ik nog precies de geur van mijn jeugdliefde, de avond dat zij afscheid nam bij het busstation in het dorp. Om mij daarna nooit meer te willen zien.

Alleen, ik kan het jullie niet vertellen.

Wel kan ik vertellen over de geur van de blues. Heel eenvoudig. Die ruikt naar een combinatie van in ieder geval dampend gras, bier, rook en tentzeil. Ik kan het weten, want ik bezoek sinds enkele decennia Moulin Blues, Nederlandse grootste bluesfestival dat in de Volkskrant hooguit een regeltje krijgt in de agenda.

Tapkraan

Niettemin verzamelden zich afgelopen weekend in Ospel-Dijk – nabij de prachtige Groote Peel – 6500 soortgenoten. Moulin Blues is tevens een reüinie van muziekliefhebbers. Het begint met een gezamenlijke gang naar de tap in een tempo dat een buitenstaander de indruk moet krijgen dat de tapkraan over een uurtje dicht gaat.
Maar dan moet het feest nog beginnen. Tegen die tijd begint de blaas voor de eerste keer te drukken en is het tijd voor de aanschaf van een tienritten wc-gangenkaart, waarvan de opbrengst fijn naar een goed doel gaat.

Soulstem

Maar dit terzijde. Het is wachten op het moment dat de vlam in de pan slaat. Dat weet je in Ospel nooit. Zaterdag gebeurde dat bij het optreden van de Tedeschi Trucks Band, de slotact rond het echtpaar Derek Trucks en Susan Tedeschi. Dat de muziek klinkt als een kruising van de Allman Brothers Band en Bonnie Raitt is niet zo vreemd. Tedeschi beschikt over dezelfde soulstem als Raitt en haar man is het neefje van Butch Trucks, een van de twee drummers van de Allman Brothers Band. De appel valt inderdaad niet ver van de boom.

Moulin Blues is ieder jaar weer een reünie.

Moulin Blues is ieder jaar weer een reünie.

Inmiddels zijn de zorgen in de hoofden van het publiek verdoofd. Met als gevolg dat de tent volkomen gehypnotiseerd staat te luisteren naar het elixer van een gloedvolle stem, ongelooflijk vakkundig slidegitaarwerk, met daar omheen een geoliede dubbele tandem met twee drummers, de Hammond, drie blazers en een achtergrondkoortje.

Hall of Fame

Je vergeet gewoon de tijd, mist daardoor het vervoer naar huis, zodat je na afloop op zoek moet naar een alternatieve taxi, die gelukkig altijd klaarstaat. In dit geval de Jaguar van de echtgenote van Ton Wanten, een in blueskringen bekende radiomaker, die een exclusief interview kreeg met het echtpaar Tedeschi/Trucks. Zij werden enkele uren later door het publiek opgenomen in the Hall of Fame van de Peel. Dat vergeet Ton van zijn levensdagen niet meer.

Yakult

De nacht beleeft iedere bluesliefhebber trouwens anders, dat moet ook even gezegd. In mijn geval leverde die een gekneusde maag op, als gevolg van een veel teveel aan zuren die hoog nodig de weg naar de uitgang zochten. Gesterkt door yakult begon dag twee. De zaterdag is anders. Veel getekende gezichten van de night before, maar ook een vrijer publiek dat in de bluesflow zit. Er wordt uitbundiger geklapt en meer toegiften gegeven.

Op naar de 30e editie van Nederland grootste bluesfestival.

Op naar de 30e editie van Nederland grootste bluesfestival.


Thee

De verrassing komt meestal uit onverwachte hoek. Dit jaar weer. Sugar Ray & The Bluetones, met onder andere gitarist Monster Mike Welch, maakten het verschil met traditionele door soul, country en rock ‘n roll doorspekte blues. Drummer Sjaak Korsten van de band Reno’s Rumble begreep het: “De juiste blues op het juiste moment.”

Het kon nóg uitbundiger, zo liet Pokey Lafarge kort daarna horen. Laforge – de enige rootsartiest ter wereld die thee drinkt op het podium – lepelde samen met zijn vijfkoppige band ragtime, western swing, jazz en country op uit de jaren van de 78-toeren grammofoonspeler. Puntige liedjes met wervelende soli op akoestische gitaar, klarinet en trompet. En voor de perfectie van de show waren alle muzikanten gestoken in kostuums van hun voorouders en voorzien van historische haarcoupes.

Toekomst

Niet alles weet te boeien. Vooral een kwestie van smaak. Ik zag veel jonge mensen helemaal uit de bol gaan bij 1. Jonny Lang, 2. Layla Zoe en 3. Kenny Wayne Shepherd, terwijl ik dacht:
1. Die mag naar Idols.
2. Nep.
3. Verkeerde (hardrock)zanger.

Zesduizend bezoekers, zesduizend smaken. De organisatie kan het niemand honderd procent naar de zin maken. Het is tegelijk de kracht van het grootste en een van de oudste bluesfestivals van Nederland, dat aanwas aan het winnen is en daarmee zijn eigen toekomst veilig stelt. Om te beginnen de dertigste (feest)editie volgend jaar. (Bart Ebisch)

Tedeschi Trucks Band trekpleister op Moulin Blues

Poster2014The Tedeschi Trucks Band, Jonny Lang en Kenny Wayne Shepherd zijn de grote namen op Moulin Blues dit jaar. Het tweedaagse festival in Ospel-Dijk vindt plaats op 2 en 3 mei.

Susan Tedeschi en haar echtgenoot Derek Trucks sluiten de vrijdag af. De band behoort inmiddels tot de wereldtop. Centraal staan het rauwe stemgeluid van Tedeschi en het hoogstaande slidegitaarwerk van haar man. Ze stonden eerder al op het podium in Ospel-Dijk.

Gitaarheld Jonny Lang treedt daarvoor op.

Kenny Wayne Shepherd staat op vrijdagavond geprogrammeerd, voor slotact Sugaray Rayford Band.

In totaal treden er achttien bands en artiesten op; zeven op vrijdagavond en elf op de zaterdag. The Mighty Mojo Prophets openen Moulin Blues op 2 mei om 17.00 uur op het hoofdpodium, gevolgd door de Patrick Sweany Band, Maison du Malheur, Jonny Lang en de Tedeschi Trucks Band. In het Moulin Blues Café spelen John F. Klaver Band en Claude Hay.

Op zaterdag staan achtereenvolgens op het hoofdpodium Drippin’ Honey, My Own Holiday, Sugar Ray & The Bluetones, Layla Zoe, de Honey Island Swamp Band, The Excitements, Kenny Wayne Shepherd en de Sugaray Rayford Band. In het café treden op Little X Monkeys, Pokey Lafarge en Boogie Beasts.

Kaarten in de voorverkoop kosten 42,50 (vrijdag) en 47,50 (zaterdag). Aan de kassa betaal je respectievelijk 50 en 55 euro. Kinderen tot en met veertien jaar hebben gratis toegang, mits begeleid door een ouder. De kaarten kunnen besteld worden via de website van Moulin Blues.

Moulin Blues: Variatie en Kanonnen

Schermafbeelding 2013-04-06 om 14.03.23
C.J. Chenier, Walter Trout, Carolyn Wonderland, Southern Hospitality en Popa Chubby. Enkele namen op het affiche van Moulin Blus, Nederlands grootste bluesfestival. Namen die duidelijk maken dat de organisatie mikt op kanonnen en variatie, van zydeco tot powerblues en van nog meer spierballenblues tot rock ’n roll. Een mooi programma op 3 en 4 mei in de grote tent en het Moulin Blues Café in Ospel-Dijk. Met volgens Hanx een verrassend hoogtepunt: Carolyn Wonderland. Bob Dylan is groot fan. Jaarlijks viert de bluesmadam met Joplinstrot haar verjaardag in Amsterdam, met als climax een optreden in muziekcafé Maloe Melo. Ook op het grote podium van Moulin Blues zal haar Texasblues met rootsinvloeden niet misstaan.
In totaal achttien bands en artiesten zullen optreden. Vrijdagavond 3 april vindt de aftrap plaats. Optredens zijn er van Reverend Peyton’s Big Damn Band, Hoodoo Monks (café), Carolyn Wonderland, Philippe Ménard (café), Popa Chubby en The Delta Saints. Een dag later zal het programma om acht uur worden onderbroken voor de dodenherdenking. Een keur aan artiesten zullen optreden: Sugar Boy and the Sinners, Robbert Fossen & Peter Struijk (café), Monophonics, Andy T. Band (featuring Nick Nixon en Anson Funderburgh), Doghouse Sam & His Magnatones (café), C.J. Chenier and the Red Hot Louisiana Band, Larry & His Flask (tent), Curtis Salgado, Walter Trout en Southern Hopitality.
Kaarten in de voorverkoop kosten 38 (vrijdag) en 45 (zaterdag) euro. Kinderen tot en met 14 jaar onder begeleiding van een volwassene hebben gratis toegang. Voor het bestellen van tickets, bezoek de website van Moulin Blues.