Ryan Adams – Ashes & Fire

Moet een artiest ongelukkig zijn om een meesterwerk te kunnen maken? Verslaafd zijn aan drugs? Het tegendeel is volop bewezen, maar toch. Steve Earle schreef zijn beste liedjes toen hij moest afrekenen met de duivel, The Rolling Stones glorieerden op drugs, Nick Drake en melancholiie waren meer dan een. Het brengt me tot voormalig enfant terrible Ryan Adams. Geen verloren liefdes meer – hij is gelukkig getrouwd – en drugsvrij. Dat maakt benieuwd, ook omdat we al lang niets meer van hem hadden gehoord. Ashes & Fire haalt bij aanvang het niveau van zijn eerste soloplaten, met de ijzersterke ballad Dirty Rain en de pittige titeltrack. Er staan nog enkele best aardige liedjes op, maar aardig is niet genoeg voor iemand die tot de hors categorie wordt gerekend. Erger zijn de geluksmomenten verpakt in aanstekers-in-de-lucht-ballads, waarop Adams zijn liefdesboodschappen tenenkrommend zemelt. Liedjes van geluk raken alleen als ze knallen.