Tien jaar geleden zong Lynn Miles een lied aan het ziekbed van fan Peter Gaal in het Venlose ziekenhuis. De Canadese zangeres is terug. Zondag (23-10) treedt ze op in Perron 55, dankzij de inspanningen van Americana-liefhebber en promoter Gaal. Miles is haar roots trouw gebleven. Nog immer zingt ze met lekkere snik en heeft ze een voorliefde voor tragische verhalen voorgedragen in een mix van country, lichte rock, zuidelijke noten en af en toe een blue noot. Oudgediende Ian Lefeuvre (producer) tokkelt Fall For Beauty (Continental Record Services) op fraaie wijze de gitaargeluiden bij elkaar, zorgt voor speciale accenten en bedient de toetsen en de melodica. Verder drums, viool en af en toe de plukbas. Ruim voldoende om smaakvol te kunnnen variëren en harmoniëren, met als verrassende muzikale apotheose het slotnummer Timer to let the sun. Zoekend naar minpunten moet ik mezelf teleurstellen. En zoekend naar de echte uitschieters; de titeltrack, liedje van hoop Love doesn’t hurt en het met Jim Bryson gezongen andere uiterste, Goodbye. De rest doet er niet veel voor onder. (Bart Ebisch)
Lynn Miles – Fall for Beauty
De trackbackURI naar dit bericht is: http://bartebisch.wordpress.com/2011/10/22/lynn-miles-fall-for-beauty/trackback/
